30e-blog Mirja en Jop: Met z’n allen bouw je een huis

Precies 2 jaar geleden zijn onze heipalen in de Oosterwoldse klei geslagen. Maar het hele avontuur begon voor ons in de zomer van 2017 toen op het Amsterdamse Bajesdorp festival twee keer, los van elkaar, bekenden naar ons toe kwamen en zeiden “Heej! Wij hebben een gek idee en misschien zijn jullie wel geïnteresseerd. Kennen jullie Oosterwold?”.

Ecologisch droomhuis

En zo is eigenlijk het allereerste zaadje geplant. We waren toen net een tijd bezig geweest met een groep vrienden om een oud bedrijfsgebouw aan te kopen om te transformeren naar een woon/werkpand, maar met ons beperkte budget konden we uiteindelijk niet op tegen de verziekte woningmarkt in Amsterdam.

Toen we over Oosterwold hadden gelezen kwamen we erachter dat deze wijk een heel mooi plan is en zijn we vervolgens samen met onze nu Oosterwold buren, Ayelet, Slawo en Lilith, aan de slag gegaan. Met hulp van architect Rob Bollen (MA-architecten) hebben we ons eigen, zo ecologisch mogelijke droomhuis ontworpen. Een huis met een houten constructie, houtvezelisolatie, geleemstuukte muren en een groen dak. En na een aantal hele spannende beren op de weg hebben we op 30 april 2020 de grond kunnen kopen. Daarna kon het echt beginnen!

Mirja Bons 13 Mirja Bons 12

Vanaf het moment dat we de geleende caravan van Mirja’s ouders op ons kavel hadden staan voelt dit al als thuis. En nu wonen we al bijna 2 jaar in een tijdelijke studio in onze werkplaats/atelier-loods. We willen nog een paar dingen afmaken, en dan kunnen we in ons echte huis gaan wonen.

We wilden zoveel mogelijk zelf doen, echt snappen hoe je een huis bouwt en alles dat erbij komt kijken. Maar zelf doen is samen bouwen;

Samen met z’n tweetjes,
Samen met de buren,
Samen met familie en vrienden,
En gelukkig ook samen met professionele huizenbouwers van Timmer aan de Zaan voor de bouwbegeleiding en (te) moeilijke dingen als het dak. Want behalve een boomhut of 2 hadden we nog nooit een huis gebouwd.

Mirja Bons 11 Mirja Bons 10

Puzzelen

Van te voren hadden we niet verwacht dat bouwen ook zoveel puzzelen is. Of het nu gaat over hoe we een 7 meter hoog frame omhoog krijgen, hoe de rioolbuizen moeten lopen, of hoe we het huis gaan verwarmen. Het maakt het bouwen nog leuker. We waren regelmatig in gesprek met allerlei buren over hoe zij iets hadden gebouwd of opgelost, zo kon je lekker bij elkaar afkijken en inspiratie opdoen. Een fijne manier van je buren leren kennen. En als we even hulp nodig hadden was er altijd wel iemand die even wilde helpen. Dat is een fijne buurt om in te wonen.

En nu staat er een huis! En hebben we elke balk, elk stuk iso, elke rioolpijp, gewoon elk onderdeel van ons huis, zelf in onze handen gehad. Het is zo leuk om er stap voor stap bij te zijn. Zo groeide ons thuis langzaam tot een echt huis. En dan is het nog bijzonderder dat er op hetzelfde moment een Yuuki in Mirja’s buik aan het groeien was.

Bij elke nieuwe stap die we namen dachten we “ja, nu is het een huis”. En na elke stap zeggen we steeds “ja, dit is een heel fijn huis”.

Er is nog steeds een hoop te doen, en als het huis helemaal af is, is er ook nog die enorme lap stadslandbouw waar we een permacultuurtuin met moestuin, voedselbos en natuurspeelplaats willen aanleggen. We willen een tuin waar je in kan verdwalen, voor zowel ons als voor de beestjes. We gaan hier nooit meer weg, dus we hebben alle tijd.

Mirja, Jop & Yuuki

Blog estafette

31e-blog Niko Sinnige: Dan schrijf je je toch gewoon in
30e-blog Mirja en Jop: ”Met z’n alle bouw je een huis
29e blog Hanneke de Witte: “Dit hadden we van tevoren niet kunnen bedenken”
28e blog Petra Meirink: “Onze droom in Oosterwold”
27e blog. Barbara Wendt: Wáár gaan jullie wonen?
26e blog. Noël Ebbing en Joyce Goede: Boerder-ei aan de Zeebodemkolonistenweg
25e blog. Marc Kauffman ‘It takes a village to build a house’
24e blog. Barbera van Schaik ‘‘Een volkstuin, maar dan een beetje groter’
23e blog. Bart Corduwer ‘Gevecht met de wind’
22e blog, Erik Kijne ‘Asfaltboer’ in Oosterwold
21e blog, Petie Zantvoort ‘Voor een deel zelfvoorzienend zijn’
20e blog, Mariken de Vries ‘weet zeker dat het kan’
19e blog, Marijke en Bokke “Op je kop in de groene container’
18e blog, Helga en Waldo ‘Ik vertrek’
17e blog Erik en Jill ‘Droomthuis’
16e blog, Jos Bregman, atelier
15e blog, Vliervelden pluktuin
14e blog, Jacqueline de Ruiter: ‘Kracht uit klei’
13e blog Jaap Vermue: Live-to-be
12e blog Akke Faling: ‘Het plezier van zelf maken’
11e blog. Eric Kooijman: “Oosterwold voelt als een mini-samenleving”
10e blog. Sara van der Kooi: “Het samenleven met deze groep fijne mensen heeft ons leven verrijkt”
9e blog. Annemarie Sneyers: “Stadsmeisje heeft beste wel heimwee”
8e blog. Michiel de Vries: “Dat ene fruitboompje zijn er 18 geworden’
7e blog. Michelle van Zon: “Verhuizen naar Almere?”
6e blog Tamara Bresser: “Of we handig waren?
5e blog Lioba Wattimena: “Toen begon het werk pas echt”
4e blog Willemien Hellemans: “Ons stukje moederland”
3e blog Soemitra Hermelijn-Brinkman: “Catch that Dream”
2e blog Loes Walsteijn: “Vallen, opstaan en doorzetten”
1e blog Ibolya Moor: ‘ont modderen’ van je huis is een ware uitdaging

Jacqueline de Ruiter - 14e Blog 14e blog Maaien, snoeien, zaaien, dan weer water geven, zo het hele jaar door. En de klei, die is de baas.

Waterberging, sloten en vaarten Hoe zit het met het watersysteem Over waterberging, sloten en vaarten
Zicht op archeologisch verleden Zicht op archeologisch verleden Reis aan de hand van een indrukwekkende tijdlijn door het gebied
Wim van Leeuwen met duif - Uniek leven De rijke oogst van stadslandbouw Stadslandbouw verrijkt je wijk en je leven.
Groen: laat je inspireren Groen: laat je inspireren Kansen voor originele en creatieve oplossingen

Steentijdwildernis Steentijdwildernis Toolbox voor inrichten en visualiseren van steentijdvindplaatsen.

Duurzaam: Aardgasvrij ecohuis Duurzaam: aardgasvrij ecohuis Je kunt grote of kleine stapjes zetten in de richting van een duurzaam huis.
De spelers van Oosterwold De spelers van Oosterwold Het bijzondere proces van bottum-up gebiedsontwikkeling. Een film van Marit Geluk.