23e blog Gevecht met de wind

Door Bart Corduwener

De buurvrouw kwam aangerend. Wij werden compleet overvallen, het dak van onze slaapkamer woei eraf! In de vliegende storm boorden we een paar grote gaten in de dakspanten en met een dik touw trokken wij het dak als een scheepszeil naar beneden. Dit was de laatste keer dat de wind ons huis te grazen nam. Van het begin af aan doen we heel veel zelf. Het ontwerp, de vergunning, materialen, leveranciers en een enkele vakman voor specialistisch werk. Zoals de bouw van het houtskelet. Wat we niet wisten – je blijkt zoveel niet te weten – was dat de binnenbeplating die bedoeld was om weer en wind buiten te houden dat niet eindeloos doet. Ook een gebouw moet op tijd een jas aan! Toen we na een half jaar donkere plekken in de zwarte beplating zagen, hoorden we dat we het huis subiet moesten inpakken om het te beschermen. Een tijd terug hebben we de noodwoning weggedaan. In het echte huis, dat nog lang niet af is, is het warm en droog, al is het nog half kamperen.

Jaren geleden al, toen mijn partner Hadewych en ik nog in Amsterdam woonden wilden we naar het platteland om ons eigen huis te (ver)bouwen. Het mocht een oude schuur zijn en na 10 jaar (!) werd het dit!

Door Bart Corduwener

De buurvrouw kwam aangerend. Wij werden compleet overvallen, het dak van onze slaapkamer woei eraf! In de vliegende storm boorden we een paar grote gaten in de dakspanten en met een dik touw trokken wij het dak als een scheepszeil naar beneden. Dit was de laatste keer dat de wind ons huis te grazen nam. Van het begin af aan doen we heel veel zelf. Het ontwerp, de vergunning, materialen, leveranciers en een enkele vakman voor specialistisch werk. Zoals de bouw van het houtskelet. Wat we niet wisten – je blijkt zoveel niet te weten – was dat de binnenbeplating die bedoeld was om weer en wind buiten te houden dat niet eindeloos doet. Ook een gebouw moet op tijd een jas aan! Toen we na een half jaar donkere plekken in de zwarte beplating zagen, hoorden we dat we het huis subiet moesten inpakken om het te beschermen. Een tijd terug hebben we de noodwoning weggedaan. In het echte huis, dat nog lang niet af is, is het warm en droog, al is het nog half kamperen.

Jaren geleden al, toen mijn partner Hadewych en ik nog in Amsterdam woonden wilden we naar het platteland om ons eigen huis te (ver)bouwen. Het mocht een oude schuur zijn en na 10 jaar (!) werd het dit!

Kindertheater buiten in de natuur

Wij komen beiden van het platteland, Hadewych uit de Peel en ik ben opgegroeid in Huizen. Wij verlangden weer naar wonen in de natuur. De natuur had ik al tot mijn werkterrein gemaakt. Bij Stichting De Speelwildernis maak ik theater met kinderen buiten in de natuur, ook in Oosterwold. Daar ga ik zeker mee verder.

 

Jacqueline de Ruiter - 14e Blog 14e blog Maaien, snoeien, zaaien, dan weer water geven, zo het hele jaar door. En de klei, die is de baas.
Waterberging, sloten en vaarten Hoe zit het met het watersysteem Over waterberging, sloten en vaarten
Zicht op archeologisch verleden Zicht op archeologisch verleden Reis aan de hand van een indrukwekkende tijdlijn door het gebied
Wim van Leeuwen met duif - Uniek leven De rijke oogst van stadslandbouw Stadslandbouw verrijkt je wijk en je leven.
Groen: laat je inspireren Groen: laat je inspireren Kansen voor originele en creatieve oplossingen
Steentijdwildernis Steentijdwildernis Toolbox voor inrichten en visualiseren van steentijdvindplaatsen.
Duurzaam: Aardgasvrij ecohuis Duurzaam: aardgasvrij ecohuis Je kunt grote of kleine stapjes zetten in de richting van een duurzaam huis.
De spelers van Oosterwold De spelers van Oosterwold Het bijzondere proces van bottum-up gebiedsontwikkeling. Een film van Marit Geluk.